Uzaklar yollara serildiğinde
Bir sancı düşermiş heybenin ceplerine
Yaran kadar tutuşur duyduğun her türkü ve
Varacağın duraktan nasiplenmez her yolcu
Nokta nokta gözüken kuşların yorulduğu
Ufuklarda demlenir insan nihayetinde.
Gece benyüzüne çöküverirse eğer
Kurtulur insanlık bir seferlik geceden
Yer değişir karanlık, her gece bir gönülden
Alacağını almadan gün aymazmış meğer
Tutmasan düşecek duyguları içinden
Bırakınca hatırlar ve tanırım seni ben.
Hissiyat yükseldikçe düşer ifade hızı
Sessizce uğurlanırsın anlamlı bir şiirden
Aradığın kendini başkası mı bulmalı?
Sancı mahsulü gibi değerlendin inciden
Rüzgara sal saçını ve gözlerin kapalı
Şimdi bir şehri sevme vakti olmalı.
Ezel ARICI BAŞ
Bir yanıt yazın