Çağan Ege’yi ilk aylarından itibaren kitaplarla tanıştırmıştım ve o kadar çok faydasını gördüm ki, iyi ki diyorum iyi ki “küçücük çocuk ne anlar kitaptan” diyenlere rağmen bırakmamışım okumayı ve iyi ki sevdirmeyi başarabilmişim.
Hepimiz artık kitapların katkılarını, çocukların gelişimine etkilerini ezbere biliyoruz. Ama özellikle dil ve zihinsel gelişimine katkısına bakıldığında çocuğun taklit yeteneğini, dinleme becerisini ve dili kullanma becerisini geliştirmesini sağlar. Kelime dağarcığını geliştirir, gözlemlediklerini fark etmesini ve betim becerisini geliştirir, belleği güçlenir, dikkati gelişir, kavramları öğrenmesi basitleşir ve daha birçok gelişim alanı için faydası mevcuttur.
Bu yazıyı okuyan ve anne-baba olmayı bir gün tercih edecek ya da anne-baba olmuş tüm kişilere ricam; Lütfen kitaplara dokunmaktan, bir sayfa çevirmenin sıcaklığından, kitaplardaki duygular ve kişilerle özdeşim kurmaktan mahrum bırakmayın kendinizi ve çocuğunuzu. Evet, teknoloji çağındayız ama oradan öğreneceğimiz tüm temiz bilgileri kitaplardan da öğrenebilir, öğretebiliriz. Çocuğumuz elbette tanışacak televizyon, tablet, telefon ile ama ne olur 0-3yaş arasında koruyalım çocuklarımızı.
Çocuklarımıza okuma kültürü oluşturmamız için onlarla küçük yaşlardan itibaren sistemli ve planlı çalışmamız çok önemli. Her yetişkinin bir çocuk kitapları kütüphanesi olmalı çünkü çocuk kitapları bizi çoğu zaman bir ödev duygusuyla değil, bir ihtiyaç halinde bulur. Ne kaybettiğimizi ne aradığımızı bilmediğimiz bir sıkışıklığın ortasında, bir anda çocuklarımıza sarılmış halde buluruz kendimizi. Çocuk kitaplarıyla bağımızı güçlendirmeliyiz. Ama yetişkinlikteki içsel boşluğumuzu sarmak için değil; çocukluk dönemi alanının korunması, çocuklarımızın ihtiyaçlarının fark edilmesi ve giderilmesi için bu bağa sahip çıkmalıyız. Çocuklarımızın ihtiyaçlarının fark edilmesi ve giderilmesi için bu bağa sahip çıkmalıyız. Çocuklarımızın ihtiyaçlarını fark etmemiz çok önemli çünkü biz bireysel ve toplumsal olarak doyurulmamış ihtiyaçlarla doluyuz. Çocuk kitaplarıyla bu ihtiyaçları fark edip, ihtiyaçların doyurulması için çalışabiliriz.
Aylin CEYLAN
Bir yanıt yazın